Reunion Gr.P January 31, 2009
Posted by iampampam in Uncategorized.add a comment
นานแล้วซินะที่ไม่ได้เจอเพื่อนกรุ๊ป เมื่อวานก็มีนัด reunion โดยคุณช้าง ตอนแรกกะจะไม่ไปแระ เพราะมะวานเดือดมาก งานโคตรเร่ง (งานบ้าไรก็ไม่รู้ทำไปแล้วไม่เห็นเลยว่าจะได้อะไรตอบแทน “- – แต่ก็เอาเถอะถึก ๆ เสร็จไปแล้ว จากวันนี้มันก็คืออดีต…จบ ๆ ไปซะไอ้งานเวร!!) สรุปก็ไปเจอกันที่ร้านตักสุรา สาขาสะพานหัวช้าง… ขอบอกว่าร้านบ้าไรก็ไม่รู้ หายาก + อาหารช้า ไม่อร่อย และคนเยอะนรก “– — มันมีดีอะไรหรอ.. ใครรู้ช่วยบอกด้วยคร๊าบบบบ
ตอนเราไปถึงก็เลทแระ เลทไป เกือบ 2 ชั่วโมง “- – (เอาหนะงานพึ่งเสร็จก็รีบบึ่งไปนั่นแหละ เหอๆๆ) พอไปเจอเพื่อน ๆ ก็โอเคหน่อยเฮฮาตามประสาคนไม่ค่อยได้เจอกัน.. เฮฮาไปได้สักพักใหญ่ ๆ ก็มีอาหารมาส่ง แล้วก็ได้ยินใครก็ไม่รู้ว่านี่อาหารที่สั่งล๊อตแรก ตอนทุ่มนึง O_o เฮ้คุณนี่มันสองทุ่มกว่าแร้วนะเฟร้ย!!!! ก็เอาเหอะ มืด ๆ มองไรไม่ค่อยเห็นก็กิน ๆ เข้าปาย พอสามทุ่มกว่าๆ ก็มีอาหารมาส่งอีกล๊อต และตอนนี้แหละทุกคนก็เริ่มตระหนักว่า… ควรจะเปลี่ยนร้านกันดีมั๊ย ช้าขนาดนี้แล้วเมื่อไรจะอิ่ม >< ก็เลยเรียกคิดตังค์แล้วก็ไปร้องเกะต่อที่ century ก็โอเคนะเราว่าที่ใหญ่ดี แต่คนมันห่างไมค์มานาน ปกติก็ไม่ค่อยจะร้องอยู่แล้วไปนั่งฟังอย่างเดียว แล้วยี่งดึกก็ยิ่งมึน ก็กลายเป็นวันนั่งฟังเขาร้อง ก็ตลกดี ขำ ๆ จากนั้นก็ค่อยแยกย้ายกันตอน 5 ทุ่มกว่าๆ เราก็รับหน้าที่ไปส่งเหน่งกับแมน บ้านเหน่งเนี่ยอยู่ตรงจรัญ ไม่มีปัญหาเลยส่งสะดวก แต่บ้านแมนนี่ซิ!!!! ถนนมันเข้าไปไม่ถึง >< เข้าไปแบบในสวนมาก รถเราแปลงเป็น off-road ชั่วคราว วิ่งลุยสวนไปส่ง ลึกลับมากมาย พอส่งเสร็จ ก็เริ่มตระหนักได้ว่าตัวเองติดอยู่ใน maze จะหาทางออกไงดีวะ >< หลังจากงม ๆ ใช้ algo depth first search สักพักก็สามารถออกจาก maze ได้อย่างหวุดหวิด และกลับมาสลบที่บ้านตอนเที่ยงคืนก่าๆ ><
วันนี้บ่นแค่นี้พอแระ เหนื่อย พรุ่งนี้ต้องไปจัดงานที่อิมแพคอีก เฮ้ออออออ เวรกรรมจริงๆ
สวัสดีปีใหม่ คร๊าบบบ January 1, 2009
Posted by iampampam in Uncategorized.1 comment so far
แม้ว่าวันนี้จะเป็นวันใหม่ของปีใหม่ แต่ในความรู้สึกของใครหลาย ๆ คนก็คงจะไม่แตกต่างไปจากเดิมนัก
ชีวิตการทำงานก็ยังคงวนเวียนไปกับกระแสงานที่ถาโถมมาอย่างไม่หยุดยั้ง
คนที่เรียนอยู่ก็คงจะเจอกับ thesis, test, quiz ต่าง ๆ มากมายตามแต่โชคชะตาฟ้าลิขิต
คนที่อยากจะเรียนต่อก็จะต้องพบกับเอกสารต่าง ๆ มากมายที่ต้องกรอกกันไม่หยุดไม่หย่อน
แต่สุดท้ายไม่ว่าใครจะทำอะไรก็ตามก็คงไม่อาจจะหลีกเลี่ยงกับปัญหาต่าง ๆ รอบตัวที่จะต้องเผชิญและฟันฝ่า
มันเป็นเกมส์ของชีวิตที่เราไม่อาจจะหยุดเล่นกลางคัน หรือจะรีสตาร์ทเริ่มเล่นใหม่ได้
และในบางครั้งก็อาจจะพบปัญหาที่ยิ่งใหญ่อันเป็นเสมือนกับทางแยก ที่ไม่ว่าจะเลือกทางใดไปก็จะเปลี่ยนแปลงชีวิตจากเดิมไปโดยสิ้นเชิง
เราเองก็เจอปัญหาที่ไม่แตกต่างจากนี้เช่นกัน
ไม่ว่าจะเลือกที่จะเรียนต่อในสาขาเดิม หรือเปลี่ยนสาขาใหม่ หรือเริ่มต้นชีวิตการทำงานเลย ก็จะส่งผลให้ชีวิตในอนาคตของเราเปลี่ยนแปลงไปอย่างที่ไม่มีโอกาสหวนกลับมา
แต่เราก็ได้ตัดสินใจแล้วว่าจะเดินมาบนทางเลือกสายนี้ บนสายทางที่จะเปลี่ยนสาขาการเรียน
ซึ่งเปรียบเสมือนการเดินทางที่ไม่รู้ว่าสุดทางเดินจะเป็นแสงสว่างหรือทางตัน
เดินต่อไปด้วยความหวัง ความฝัน ความศรัทธา และแรงบันดาลใจ
สำหรับปีใหม่นี้ ก็ขอให้เราได้เห็นแสงสว่างที่ปลายทาง ขอให้โชคชะตามีส่วนร่วมในการช่วยลิขิตอนาคตของเราด้วย และ…
ขอให้ทุกคนมีความสุขสวัสดีในปีใหม่นี้ทุก ๆ คน 
